Własne i wyłączne badania materiału
Rozwój wszystkich próbek odzieży rozpoczyna się od materiału oraz własnego procesu opracowywania przędzy. W przypadku dzianin, które stanowią większość produktów odzieżowych na rynku, opracowanie przędzy musi uwzględniać jej noszenie i sezonowość. Wszystkie materiały muszą być zgodne ze standardem JIS – japońskim, autorytetowym i regulacyjnym standardem przemysłowym dla materiałów tekstylnych oraz ich właściwości, w tym takich jak kurczenie się i ścieranie się materiałów. Niezależna inspekcja przeprowadzana w Japonii w zakresie zgodności z normą JIS pozwala na obniżenie jakości materiałów do najniższego dopuszczalnego poziomu. Jakość japońska to wysoka jakość na rynku, a materiał tekstylny jest podstawowym surowcem o najwyższym poziomie jakości. Japonia to kraj o bardzo wysokim i ścisłym poziomie jakości materiałów tekstylnych. Jest to podstawa najwyższego poziomu jakości, a najwyższy poziom jakości zapewnia najwyższą jakość.
Planowanie projektu i potwierdzenie technologii wykonania
Po wyborze materiału następuje planowanie projektu, w którym łączą się trendy mody i wymagania praktyczne. Projektanci muszą tworzyć style dostosowane do różnych materiałów dzianinowych lub tkanin płóciennych, jednocześnie uwzględniając szczegóły takie jak gęstość ściegów dla dzianin lub zapasy na szwy dla tkanin płóciennych. W przypadku projektowania koszulek typu POLO i spodni kasualowych, które są szeroko sprzedawane w Japonii, projekt musi kładzie nacisk na minimalistyczną estetykę, umożliwiającą uniwersalne dopasowanie do różnych typów sylwetek. Następnie zespół techniczny przygotowuje wewnętrzny schemat produkcyjny, który określa metody drukowania i/lub haftowania oraz analizuje sposób wykonania każdego etapu, aby wyeliminować wszelkie rozbieżności między projektem a produkcją. Etap ten wymaga skupionej współpracy między zespołem projektowym a zespołem technicznym, aby zapewnić, że próba będzie zarówno wizualnie atrakcyjna, jak i technicznie realizowalna.
Wzory próbne i budowa prototypu
Tworzenie próbek opiera się na tworzeniu wzorów, które określają dopasowanie i kształt gotowej próbki. Doświadczeni twórcy wzorów opracowują wzory próbek na podstawie szkiców projektowych, pozostawiając niezbędne zapasy na przyszłe modyfikacje. Jest to szczególnie istotne w przypadku wyrobów dzianinowych, ponieważ duża elastyczność oraz kurczenie się materiału mają kluczowe znaczenie przy tworzeniu wzorów. Następnym etapem jest wykonanie prototypu z tkaniny testowej. W tym momencie ocenia się takie elementy, jak rozmiar, dopasowanie oraz szczegóły wykończenia. Przy opracowywaniu próbek w małych partiach etap tworzenia wzorów musi również uwzględniać potencjalne możliwości produkcji masowej, aby próbkę można było łatwo dostosować do praktyk stosowanych w produkcji masowej. Istotne modyfikacje są wprowadzane właśnie na tym etapie. Na przykład może zostać zmieniony obwód talii spodni codziennych lub dokonana może zostać dokładniejsza regulacja otworu szyjnego koszulki polo.
Przetwarzanie ręczne i optymalizacja szczegółów
Po stworzeniu pierwszego wzorca przechodzi on do etapu obróbki rzemieślniczej oraz optymalizacji szczegółów. Jest to najważniejszy etap w zakresie prezentacji jakości produktu. Na tym etapie stosuje się wiele różnych metod i technik obróbki wtórnej. Mogą one obejmować np. przedsprzanie w stylu vintage, przedsprzanie enzymami oraz przedsprzanie kamieniami – wszystkie te metody są stosowane w zależności od charakterystyki materiału. Etap ten może również obejmować haft oraz druk, które mogą zmienić wygląd produktu. Istotne jest, aby wszystkie te operacje były kontrolowane zgodnie z wymaganiami dotyczącymi obróbki rzemieślniczej. Na przykład w procesie przedsprzania należy dokładnie dobrać temperaturę i czas, aby nie uszkodzić materiału. Należy również zapewnić możliwość kontroli haftu, tak aby wzór nie był zbyt luźny i był jednolity. W przypadku produktów odzieżowych przeznaczonych na zimę, takich jak płaszcze z nadzianiem bawełnianym, optymalizuje się również proces wypełniania oraz gęstość szycia, aby ubrania lepiej zachowywały ciepło i poprawiały jego izolację. Wszelkie wprowadzane zmiany opierają się na właściwościach materiału oraz wymaganiach projektowych, mając na celu ulepszenie wzorca tak, aby lepiej odpowiadał potrzebom rynku.
Inspekcja przez stronę zewnętrzną i ostateczne zatwierdzenie próbek
Przed ostatecznym zatwierdzeniem próbek, szczególnie dla rynku japońskiego, obowiązkowe są inspekcje jakości. Niezależny inspektor japoński sprawdzi próbkę pod kątem dokładności wymiarów, jakości materiału, szczegółów wykonania, odporności na pranie oraz innych aspektów. Elementy niezgodne zostaną ponownie zoptymalizowane – np. pod kątem kurczenia się materiału, a wzór zostanie ponownie opracowany w przypadku odchyleń wymiarowych. Ostateczne zatwierdzenie może zostać wydane wyłącznie dla próbek, które spełniły wszystkie kryteria inspekcyjne. Choć ten proces może wydawać się uciążliwy, to właśnie on zapewnia zgodność próbek ze standardami jakości obowiązującymi na japońskim rynku. Zastosowanie tej procedury pozwala zminimalizować ryzyko odrzucenia w kolejnych etapach eksportu.
Przejście do produkcji seryjnej
Ostatnim etapem rozwoju próbki jest jej integracja z procesem produkcji masowej. Etap ten oznacza wartość komercyjną całego procesu rozwoju próbek. Ostateczne próbki wraz z kompletnym zestawem technicznym zawierającym specyfikacje produkcyjne, wytyczne technologiczne, rodzaje materiałów tekstylnych oraz kryteria kontroli stanowią podstawę do produkcji masowej. W przypadku zamówień o niewielkiej i średniej wielkości partii linia produkcyjna może dostosować się do specyfikacji próbki i monitorować produkcję w czasie rzeczywistym. Zintegrowana usługa obejmująca rozwój materiałów tekstylnych, rozwój próbek oraz eksport umożliwia płynny przejście od próbki do produkcji masowej, skraca czas wprowadzenia produktu na rynek oraz pozwala markom na skorzystanie z istniejących okazji.
EN
AR
DA
NL
FI
FR
DE
EL
HI
IT
JA
KO
NO
PL
PT
RU
ES
SV
TL
ID
VI
TH
TR
FA
MS
SW
GA
UR
BN
HA
MN
MY
KK
UZ